Czym są płyty PIR
PIR to sztywne płyty z pianki poliizocyjanurowej, zwykle pokryte z obu stron okładziną, na przykład welonem lub aluminium. Ich największą zaletą jest bardzo niska lambda, zwykle od 0,022 do 0,024 W/(m K). To jeden z najlepszych wyników wśród popularnych materiałów, więc przy tej samej grubości PIR izoluje wyraźnie lepiej niż styropian czy wełna.
W praktyce oznacza to, że taką samą ochronę cieplną uzyskasz przy cieńszej warstwie. To bywa decydujące tam, gdzie brakuje miejsca na grubą izolację.
Gdzie stosuje się PIR
Płyty PIR sprawdzają się w ociepleniu dachów skośnych od góry, czyli metodą nakrokwiową, a także w dachach płaskich i podłogach. Układ warstw przy dachu opisuję w haśle ocieplenie nakrokwiowe. Dzięki cienkiej warstwie nie trzeba podnosić połaci ani rezygnować z wysokości poddasza, co przy remoncie potrafi zaważyć na całym projekcie.
PIR czy wełna na poddasze
PIR jest droższy od wełny mineralnej w przeliczeniu na powierzchnię, ale pozwala zejść z grubością. Gdy miejsca jest dużo, tańsza bywa gruba warstwa wełny, a gdy go brakuje, przewagę zyskuje PIR. Oba warianty zestawiam w poradniku pianka PUR czy wełna na poddasze. Przy montażu kluczowe jest szczelne łączenie płyt, bo szczeliny tworzą mostki i psują efekt drogiej izolacji.