SAS BIO COMPACT PLUS 17

Opis i wprowadzenie

SAS BIO COMPACT PLUS 17 to środkowa moc z pięciu, jakie producent oferuje w tej serii. Obok stoją wersje 10, 12, 20 i 25 kW. Karta produktu sporządzona według rozporządzenia (UE) 2015/1189 podaje wytworzone ciepło użytkowe Pn równe 16,6 kW oraz 4,6 kW przy trzydziestu procentach mocy znamionowej. Nazwa handlowa mówi o 17 kW i to zaokrąglenie warto mieć w głowie przy doborze.

Producent opisuje go jako wodny kocioł niskotemperaturowy do centralnego ogrzewania. Konstrukcja opiera się na płaszczu wodnym z płomieniówkami, komplecie ceramicznych paneli w komorze spalania oraz palniku peletowym zamontowanym w ścianie czołowej. Zasobnik paliwa o pojemności 200 dm3 stoi przy kotle i można go ustawić po prawej albo po lewej stronie.

Dokumentacja techniczno-rozruchowa nosi oznaczenie wydania 14082025-02 PL. Tabela parametrów, którą producent publikuje osobno, ma znacznik aktualizacji z października 2023 roku. Obie te daty przydają się przy sporze o wersję dokumentu, bo parametry z karty produktu i z tabeli technicznej muszą się zgadzać.

Najważniejsze cechy i korzyści

Ten kocioł sprzedaje się emisjami i odpornością paleniska na kiepskie paliwo. Poniżej sześć liczb, które to opisują.

Siedem miligramów węglowodorów w metrze sześciennym to bardzo niska wartość jak na kocioł na paliwo stałe. Tlenek węgla na poziomie 237 mg/m3 też wypada dobrze. Emisja pyłu 18 mg/m3 mieści się pod progiem 20 mg/m3, którego program Czyste Powietrze wymaga od kotła na pellet o podwyższonym standardzie, ale zapas jest tu mniejszy niż u Kostrzewy Mini Bio Luxury B 12 z wynikiem 15,19 mg/m3; Defro Evopell 12 ma tyle samo, 18 mg/m3.

Ciekawa jest charakterystyka sprawności. Przy mocy nominalnej wynosi 92,3 procent, a przy minimalnej 92,4 procent, czyli zdławiony kocioł pracuje odrobinę lepiej niż w pełnym obciążeniu. Producent zaznacza, że obie wartości pochodzą z badań w akredytowanym laboratorium.

Funkcje i tryby pracy

Sercem urządzenia jest palnik SAS MULTI FLAME. Ruszt paleniska dzieli się na część stałą i sekcję ruchomych rusztowin napędzanych mechanizmem mimośrodowym. Rusztowiny załączają się cyklicznie i zrzucają do komory kotła popiół oraz spieki żużlu, nie przerywając przy tym spalania. Pozycję rusztu pilnuje hallotron, czyli czujnik kontroli położenia.

Nad przestrzenią paleniskową siedzi kształtka z materiału ceramicznego, która dopala niespalone części lotne. Obudowa, ruszt ruchomy i płyta montażowa są z blachy nierdzewnej żaroodpornej. Zapłon prowadzi grzałka elektryczna chłodzona strumieniem powietrza z kanału nadmuchowego.

Sterownik TECH ST-555P ma kolorowy dotykowy wyświetlacz i wchodzi w wyposażenie standardowe. Obsługuje cztery pompy obiegowe, dwa zawory mieszające i sterowanie pogodowe. Ma wbudowany moduł Ethernet, więc podgląd i zmiana wybranych parametrów przez aplikację eModul nie wymagają dokupienia niczego poza kablem do routera. Współpraca z buforem ciepła wymaga modułu TECH ST-66B, a praca w kaskadzie do czterech kotłów modułu TECH ST-503.

Dla kogo i do jakich domów

Policzmy paliwo. Liczymy tak jak nasze kalkulatory: roczna energia użytkowa to moc jednostkowa razy powierzchnia razy 1800 godzin pełnego obciążenia, a masa pelletu to ta energia podzielona przez sprawność i przez 4900 kWh w tonie. Kalkulatory przyjmują sprawność 90 procent, a tu bierzemy sprawność tego kotła z karty produktu.

Ten rachunek obejmuje samo ogrzewanie, bez ciepłej wody. Dom częściowo ocieplony o powierzchni 200 m2 zjada w nim ponad sześć ton pelletu, czyli przy cenie z naszych kalkulatorów, około 1780 zł za tonę (średnia z cenapelletu.pl, sierpień 2026), około 11 400 zł na sezon. To najlepszy argument za tym, żeby przed wymianą kotła policzyć ocieplenie.

Masa kotła bez wody wynosi 510 kg. Wymiary w rzucie to 1030 na 1090 mm, a wysokość 1510 mm. Taki gabaryt i taka masa wykluczają kotłownię, do której prowadzą wąskie schody. Ten kocioł pasuje do budynku z wejściem do kotłowni z poziomu terenu.

Zastosowane technologie

Palnik SAS MULTI FLAME jest objęty prawem ochronnym Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. Producent pisze wprost, że konstrukcja paleniska pozwala zejść z emisją pyłów poniżej 20 mg/m3, a wynik z karty produktu to potwierdza.

Wentylator nadmuchowy pracuje razem z systemem kontroli przepływu powietrza. Dzięki temu sterownik precyzyjnie dawkuje powietrze, a w razie potrzeby koryguje porcję paliwa. Palnik ma też fotokomórkę, czyli czujnik ognia, oraz czujnik temperatury podajnika, który chroni przed cofnięciem żaru.

W płomieniówkach wymiennika siedzą zawirowywacze. W kotłach poniżej 17 kW producent ich nie stosuje, więc akurat ta moc jest pierwszą w serii, która je ma. Zawirowywacze wydłużają drogę spalin i zwiększają odzysk ciepła, ale za to wymagają czyszczenia.

W czopuchu producent montuje przepustnicę spalin i wyczystkę. Przepustnica pozwala przydławić zbyt mocny ciąg, a wyczystka otwiera dostęp do przewodu. Osobny czujnik temperatury spalin pozwala sterownikowi regulować spalanie i ograniczać stratę kominową. Rosnąca temperatura spalin przy tej samej mocy to też sygnał, że wymiennik trzeba wyczyścić.

Odczyt z niego interpretuje się prosto. Rosnąca temperatura spalin przy tej samej mocy oznacza, że ciepło nie przechodzi już do wody, tylko ucieka kominem. To pierwszy sygnał, że wymiennik zarósł popiołem i trzeba sięgnąć po wycior. Sam czujnik też wymaga okresowego oczyszczenia powierzchni z pyłu i sadzy, bo nalot zaniża wskazanie.

Zalety na tle konkurencji

Wobec Kostrzewy Mini Bio Luxury B 12 ten kocioł wypada lepiej w emisjach, a gorzej w sprawności i masie. Tlenek węgla wynosi tu 237 wobec 393,16 mg/m3, natomiast sprawność 92,3 wobec 93,84 procent, a masa 510 wobec 250 kg. Kostrzewa daje też dłuższą gwarancję na wymiennik.

Wobec Defro Evopell 12 przewagą jest zasobnik i odporność paleniska. Dwieście litrów zasobnika to według producenta około 130 do 140 kg pelletu, podczas gdy Evopell ma 30 kg w wersji podstawowej. Defro wygrywa za to gabarytem i wymaganiami kominowymi, bo ma wentylator wyciągowy i zadowala się ciągiem 12 Pa.

Największym atutem SAS w tej trójce jest to, co dokumentacja pisze o paliwie. Mechanizm odpopielania ruchomymi rusztowinami pozwala stosować paliwa mające tendencję do wytwarzania szlaki. To nie znaczy, że można sypać cokolwiek, ale przy pellecie z gorszej partii ryzyko zarośnięcia paleniska jest mniejsze niż w palniku bez ruchomego rusztu.

Instrukcja i wskazówki eksploatacyjne

Czyszczenie ma tu ostrzejszy rytm niż u konkurentów. Dokumentacja wymaga, żeby kanały konwekcyjne, w których osiadają lotne popioły, czyścić systematycznie co 3 do 7 dni. Do tego służą narzędzia z wyposażenia: pogrzebacz, wycior, zgarniacz i łopatka do popiołu. Przed czyszczeniem wymiennika trzeba przez przednie drzwiczki wyjąć zawirowywacze.

Szufladę popielnicową opróżnia się zależnie od jakości spalanego pelletu. Producent zauważa przy okazji, że popiół z biomasy można wykorzystać jako nawóz. Dokumentacja zaleca regularne przeglądy techniczno-konserwacyjne, a drożność komina ma co najmniej raz w roku potwierdzić uprawniony kominiarz.

Komin dla tej mocy ma mieć co najmniej 7 m wysokości i przekrój nie mniejszy niż 17 na 17 cm albo średnicę 200 mm. Wymagany minimalny ciąg spalin wynosi około 0,20 mbar. Przekrój czopucha to Ø180 mm. Kocioł potrzebuje komina odpornego na wilgoć, bo temperatura spalin przy mocy minimalnej schodzi do przedziału 70 do 100 stopni Celsjusza.

Wymagana temperatura wody powrotnej wynosi 55 stopni Celsjusza, a zalecana temperatura robocza wody grzewczej mieści się w przedziale 60 do 80 stopni. Jeśli układ nie utrzyma tych zakresów, producent nakazuje zawór czterodrożny chroniący przed korozją niskotemperaturową. Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze to 1,5 bara.

Paliwem jest pellet drzewny według PN-EN ISO 17225-2:2021-10. Tabela w dokumentacji podaje średnicę 6 do 8 mm, długość 5 do 35 mm, gęstość nasypową od 600 kg/m3, wartość opałową powyżej 17 MJ/kg w stanie suchym, popiół do 0,7 procent i wilgotność do 10 procent. Paliwo grubsze niż podane może uszkodzić podajnik.

Skład opału też ma swoje wymagania. Dokumentacja każe przygotować miejsce zadaszone, suche i przewietrzane, o powierzchni pozwalającej zgromadzić opał na cały sezon. Pellet zawilgocony utrudnia rozpalanie, psuje spalanie i przyspiesza korozję ślimaka, rury podajnika oraz samego zasobnika. Do zasobnika nie wolno sypać paliwa z nadmiarem drobnych frakcji ani z ciałami obcymi, bo kawałek drewna lub kamień potrafi zablokować mechanizm podajnika.

Zawartość zestawu

Standard obejmuje palnik SAS MULTI FLAME z modułem sterującym, wentylatorem nadmuchowym, podajnikiem z motoreduktorem, ruchomymi rusztowinami, zapalarką, hallotronem i fotokomórką. Dalej: sterownik TECH ST-555P z czujnikami, ogranicznik temperatury bezpieczeństwa, czujnik temperatury spalin, termometr analogowy oraz zawór bezpieczeństwa 2,5 bara.

W zestawie są też zasobnik paliwa z czujnikiem otwarcia klapy, turbulatory spalin, komplet ceramicznych paneli, szuflada popielnicowa, komplet narzędzi do obsługi, stopki regulacyjne i króciec montażowy pod zabezpieczenie termiczne. Samo zabezpieczenie termiczne przed przegrzaniem nie wchodzi w wyposażenie standardowe.

Za dopłatą dochodzą regulator pokojowy w kilku wersjach, moduł dodatkowego zaworu mieszającego, moduł GSM, moduł obsługi bufora ciepła oraz moduł sterujący zewnętrznym zasypem paliwa z czujnikami poziomu. Karta produktu zaleca dla tej mocy zasobnik ciepłej wody użytkowej o pojemności minimum 340 litrów.

Podsumowanie

SAS BIO COMPACT PLUS 17 to kocioł dla domu o zapotrzebowaniu w okolicach 16 kW, z kotłownią na poziomie terenu i kominem o wysokości co najmniej 7 m. Ruchome rusztowiny i niska emisja węglowodorów to jego dwa realne wyróżniki. Sterownik z modułem Ethernet w standardzie oszczędza dopłaty za zdalny podgląd.

Minusy trzeba znać przed zakupem. Masa 510 kg bez wody ogranicza wybór kotłowni. Czyszczenie kanałów konwekcyjnych co 3 do 7 dni to częściej niż w pozostałych kotłach tego zestawienia. Wymagany powrót 55 stopni Celsjusza wymusza układ ochrony powrotu i utrudnia pracę na samej podłogówce.