Opis i wprowadzenie

EZ1-M należy do trzeciej generacji dwumodułowych mikroinwerterów APsystems i jest zaprojektowany pod instalacje balkonowe. Jedno urządzenie obsługuje dwa moduły fotowoltaiczne i oddaje do sieci najwyżej 799 VA. W serii są jeszcze EZ1-H o mocy 960 VA oraz EZ1-SPE, wszystkie w tej samej filozofii: wbudowane Wi-Fi i Bluetooth zamiast osobnej bramki.

Zaczynam od ostrzeżenia, bo ono decyduje o całej reszcie. Karta katalogowa dla regionu EMEA pisze wprost, że produkt serii EZ1 nadaje się wyłącznie do zastosowań własnych takich jak balkon, ogród, garaż i wiata, oraz że nie nadaje się do instalacji dachowej. Przypis do tabeli parametrów dopowiada resztę: wsparcie i gwarancja nie obejmują instalacji dachowych. Strona producenta podaje przyczynę, czyli ograniczoną łączność Wi-Fi na dachu.

Dlatego ta karta nie jest alternatywą dla mikrofalownika dachowego w rodzaju Hoymiles HMS-2000-4T. To opis urządzenia do zupełnie innego scenariusza: dwa panele przy balustradzie, na ścianie garażu albo na dachu wiaty, dopięte do gotowej instalacji domowej. W Polsce taka mikroinstalacja wymaga zgłoszenia operatorowi sieci i montażu przez instalatora z uprawnieniami.

Najważniejsze cechy i korzyści

Siedem liczb z karty katalogowej opisuje to urządzenie w całości.

ParametrWartośćDokument
Maksymalna ciągła moc wyjściowa799 VA, ustawienie fabryczne może wynosić 600 VAkarta katalogowa EMEA
Zalecana moc modułów (STC)300 do 730 Wp i więcejkarta katalogowa EMEA
Liczba kanałów wejściowych2, każdy z niezależnym MPPTkarta katalogowa EMEA
Zakres napięcia MPPT28 do 45 V, zakres napięcia pracy 26 do 60 Vkarta katalogowa EMEA
Maksymalny prąd wejściowy20 A na kanał, Isc PV 25 A na kanałkarta katalogowa EMEA
Sprawność szczytowa96,7 %, znamionowa sprawność MPPT 99,5 %karta katalogowa EMEA
Klasa szczelności obudowyIP67karta katalogowa EMEA

Pierwsza liczba wymaga wyjaśnienia. Urządzenie potrafi oddać 799 VA, lecz przypis do karty mówi, że ustawieniem fabrycznym może być 600 VA. Producent zostawia zmianę nastawy użytkownikowi w aplikacji i od razu przypomina, żeby sprawdzić lokalny limit mocy dla instalacji wpinanej wtyczką. Jako przykład podaje Niemcy, gdzie granica dla takich układów wynosi 800 W.

Druga ważna liczba to prąd wejściowy 20 A na kanał. To dużo. Nowoczesny moduł 600 W o prądzie w punkcie mocy maksymalnej rzędu 14 A mieści się tu z zapasem, a dopuszczalny prąd zwarciowy 25 A daje margines na chłodne i słoneczne dni. Za to okno napięciowe jest wąskie. Śledzenie punktu mocy maksymalnej działa od 28 do 45 V, więc moduł musi mieć napięcie MPP w tym przedziale.

Funkcje i tryby pracy

EZ1-M pracuje wyłącznie na sieć. Napięcie wyjściowe to 230 V z zakresem 184 do 253 V, częstotliwość 50 Hz z zakresem 48 do 51 Hz. Znamionowy prąd wyjściowy wynosi 3,5 A przy 799 VA i 2,6 A przy nastawie 600 VA. Domyślny współczynnik mocy to 0,99. W nocy urządzenie pobiera 20 mW.

Karta podaje też trzy liczby, które przydają się przy doborze zabezpieczeń. Prąd rozruchowy wynosi 11,92 A, maksymalny prąd zwarcia na wyjściu 34 A, a maksymalne zabezpieczenie nadprądowe wyjścia 10 A. Maksymalny prąd wsteczny inwertera do modułów wynosi 0 A, co oznacza, że urządzenie nie oddaje prądu w stronę paneli.

Monitorowanie działa bez bramki i to jest główna różnica wobec urządzeń dachowych. W obudowie siedzi moduł Wi-Fi pracujący w paśmie 2412 do 2472 MHz z mocą 19,86 dBm oraz Bluetooth w paśmie 2402 do 2480 MHz z mocą 18,18 dBm. Telefon łączy się z mikroinwerterem przez Bluetooth i pokazuje dane na żywo. Po wpięciu do domowego routera przez Wi-Fi dane trafiają do chmury i podgląd działa zdalnie.

Obsługę prowadzi aplikacja AP EasyPower. Przypis do karty podaje jej ograniczenie: aplikacja monitoruje najwyżej cztery urządzenia z serii EZ1, a strona produktu dopuszcza rejestrację najwyżej dwóch mikroinwerterów na system. Osobny wiersz tabeli mówi o maksymalnej liczbie jednostek, które można połączyć, i podaje 2. Kolejny przypis dodaje, że w części krajów przepisy ograniczają tę liczbę do jednej sztuki.

Dla kogo i do jakich domów

Sprawdźmy, co realnie daje taki zestaw. Liczę stałą z naszych kalkulatorów, czyli 1000 kWh rocznie z każdego kWp przy ekspozycji południowej i optymalnym kącie.

ZestawMoc modułówProdukcja przy optymalnym ustawieniuWartość przy pełnej autokonsumpcji
2 moduły po 400 Wp0,80 kWpok. 800 kWhok. 830 zł
2 moduły po 500 Wp1,00 kWpok. 1000 kWhok. 1040 zł
2 moduły po 600 Wp1,20 kWpok. 1200 kWhok. 1250 zł
2 moduły po 730 Wp1,46 kWpok. 1460 kWhok. 1520 zł

Tabela nie uwzględnia limitu wyjścia 799 VA, a przy nastawie fabrycznej 600 VA limit jest jeszcze niższy. Przy 1,2 i 1,46 kWp część produkcji w słoneczne południa zostanie obcięta, więc dwa ostatnie wiersze to górna granica, której zestaw nie osiągnie.

Wartość liczę po pełnym koszcie 1 kWh prądu, czyli 1,04 zł. To górna granica korzyści, bo zakłada zużycie całej wyprodukowanej energii na miejscu. Panel na balustradzie balkonu stoi pionowo, więc realna produkcja będzie wyraźnie niższa niż w tabeli. Panel na dachu wiaty albo garażu zbliży się do tych wartości.

Do kogo to trafia? Po pierwsze do mieszkańców bloków i domów, którzy chcą pokryć zużycie stałe: lodówkę, router, pompę obiegową, czuwanie sprzętu. Po drugie do właścicieli domów z gotową instalacją, którzy chcą dołożyć dwa panele na wiacie albo garażu bez ruszania głównego falownika. Po trzecie do działki, altany i domku letniskowego z przyłączem.

Do czego się nie nadaje? Do dachu domu. Producent wyklucza to zastosowanie w karcie, w instrukcji i na stronie produktu, a gwarancja takiej instalacji nie obejmuje. Nie zastąpi też pełnej instalacji, bo do sieci oddaje najwyżej 799 VA, podczas gdy typowa domowa fotowoltaika ma od 6 do 10 kWp.

Zastosowane technologie

Izolację zapewniają transformatory wysokiej częstotliwości z separacją galwaniczną. Kategoria przepięciowa to OVC II po stronie obwodu fotowoltaicznego i OVC III po stronie sieci. Stopień zanieczyszczenia wynosi PD3, wilgotność pracy od 4 do 100 procent, a dopuszczalna wysokość montażu poniżej 2000 m.

Obudowa ma klasę IP67 i chłodzi się konwekcją naturalną, bez wentylatora. Zakres temperatury pracy sięga od minus 40 do plus 65 stopni Celsjusza, a przechowywania od minus 40 do plus 85 stopni. Złącza stałoprądowe są kompatybilne z MC4. Wymiary to 263 na 218 na 36,5 mm, masa 2,8 kg.

Osobny przypis w karcie dotyczy szybkiego wyłączania. Producent pisze, że systemy mikroinwerterowe APsystems spełniają wymóg szybkiego wyłączenia bez potrzeby montowania dodatkowych urządzeń elektrycznych. W układzie mikroinwerterowym wynika to z samej budowy, bo napięcie stałe nigdy nie opuszcza odcinka między modułem a obudową i nie przekracza 60 V.

Zalety na tle konkurencji

Wobec Hoymiles HMS-2000-4T porównanie jest nieuczciwe i trzeba to powiedzieć wprost. Tamto urządzenie obsługuje cztery moduły, ma 2000 VA i jest robione pod dach, ale wymaga dokupienia bramki DTU. EZ1-M obsługuje dwa moduły, ma 799 VA i nie wymaga niczego poza telefonem, za to na dach go nie wolno położyć.

Wobec DS3 z oferty samego APsystems różnica jest podobna. DS3 to urządzenie dla instalatora, z bramką ECU, dopuszczone na dach. EZ1-M celuje w montaż własny i rezygnuje z bramki. Jeśli więc zestaw ma trafić na połać dachu, właściwym modelem tego producenta jest DS3, a nie EZ1-M.

Mocną stroną EZ1-M jest lista zgodności. Karta wymienia EN 50549-1 i EN 50549-10 oraz ich odpowiedniki krajowe, w tym PN-EN 50549-1. Obok pojawia się skrót IRiESD, czyli polska Instrukcja Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej. To rzadkość w kartach urządzeń balkonowych i realna przesłanka, że producent przygotował model pod polskie warunki przyłączeniowe.

Gwarancja wynosi 12 lat w standardzie i jest to wartość z tabeli parametrów, nie z materiału reklamowego. Strona produktu uzależnia ją od rejestracji systemu online w aplikacji AP EasyPower. Ta sama tabela stawia jednak warunek przez przypis: wsparcie i gwarancja nie obejmują instalacji dachowych. Wniosek jest prosty i niewygodny. Położenie EZ1-M na dachu kosztuje utratę gwarancji, choć urządzenie technicznie zadziała.

Instrukcja i wskazówki eksploatacyjne

Instrukcja opisuje dwa sposoby zamocowania. Pierwszy to przykręcenie do ściany balkonu. Drugi to przypięcie do balustrady opaskami kablowymi. Miejsce ma chronić przed bezpośrednim deszczem, promieniowaniem UV i innymi szkodliwymi warunkami pogodowymi. Śruby albo opaski kablowe przygotowuje użytkownik.

Przyłączenie do sieci odbywa się przez opcjonalny przewód. Karta podaje jego parametry: przekrój 1,5 mm2, długość 5 m w wersji domyślnej, wtyk Schuko. Przypis jest jednoznaczny: jeśli mikroinwerter jest przyłączany do sieci wtyczką, trzeba zachować lokalne przepisy dotyczące limitu mocy. Producent nie podaje polskiego progu i nie podaje go też instrukcja, więc przed wpięciem sprawdź warunki u swojego operatora sieci dystrybucyjnej.

Dobór modułu jest tu ważniejszy niż przy falowniku stringowym. Okno śledzenia punktu mocy maksymalnej to 28 do 45 V. Typowy moduł półogniwowy 450 W ma napięcie MPP około 34 V i mieści się w środku zakresu. Moduł o napięciu MPP powyżej 45 V będzie pracował poza oknem i straci część uzysku. Napięcie jałowe nie może przekroczyć 60 V, a przy mrozie rośnie.

Eksploatacja sprowadza się do oględzin. Instrukcja ostrzega, że uszkodzenie albo otwarcie obudowy unieważnia gwarancję. Osobno zaznacza, że rozdzielenie przewodu dodatniego i ujemnego jednego modułu na dwa różne kanały uszkodzi mikroinwerter i wyklucza gwarancję. Aplikacja AP EasyPower pokazuje uzysk każdego kanału osobno, więc spadek na jednym module widać od razu.

Na koniec uwaga o wydajności, którą producent sam porusza w instrukcji. Przy układach balkonowych często zdarza się, że moduły produkują mniej, niż oczekuje użytkownik. Powodem jest zwykle kąt i ustawienie, a nie usterka urządzenia. Panel pionowy na południowej balustradzie traci sporo względem panelu położonego pod kątem 30 stopni.

Zawartość zestawu

W pudełku jest sam mikroinwerter ze złączami zgodnymi z MC4 po stronie modułów i gniazdem po stronie sieci. Przewód przyłączeniowy z wtykiem Schuko figuruje w karcie jako wyposażenie opcjonalne, w osobnej sekcji zatytułowanej przewód zasilający, opcja.

Nie ma tu bramki i nie trzeba jej kupować. Nie ma też licznika energii ani ogranicznika oddawania do sieci. Monitoring i sterowanie zapewnia aplikacja AP EasyPower na telefonie, a łączność zapewnia wbudowane Wi-Fi i Bluetooth.

Samych modułów, konstrukcji i osprzętu producent nie dostarcza. Dystrybutorzy sprzedają EZ1-M zarówno luzem, jak i w zestawach z kablem 5 m. Przy zakupie sprawdzaj oznaczenie wersji: na rynek europejski idzie EZ1-M-EU, a mocniejszy brat z tej samej serii nosi symbol EZ1-H.

Warto jeszcze policzyć miejsce. Urządzenie ma 263 na 218 mm i waży 2,8 kg, więc mieści się za modułem albo na ścianie. Dwa moduły po 500 Wp zajmą około 5 m2 powierzchni, co przy balustradzie balkonu bywa ciaśniejsze niż sam mikroinwerter.

Podsumowanie

EZ1-M to dobrze udokumentowane urządzenie do małej instalacji dokładanej z niewielkim zakresem prac instalatora; w Polsce trzeba ją zgłosić operatorowi sieci. Dwa niezależne MPPT, moduły do 730 Wp, prąd 20 A na kanał, obudowa IP67, sprawność szczytowa 96,7 procent i 12 lat gwarancji to zestaw, który trudno podważyć w tej klasie. Brak bramki upraszcza uruchomienie.

Trzy rzeczy trzeba jednak wiedzieć przed zakupem. Dach jest wykluczony przez producenta i gwarancja go nie obejmuje. Moc bywa fabrycznie zdławiona do 600 VA, a zmiana nastawy wymaga sprawdzenia przepisów u operatora. Okno napięcia MPPT 28 do 45 V zawęża listę modułów, które zagrają tu bez strat.