Panele fotowoltaiczne w Koninie: uzysk, moc i dotacje

Ile prądu da instalacja w Koninie

Punktem wyjścia jest 1062 kWh rocznie z jednego kilowata mocy. Tyle podaje baza PVGIS dla współrzędnych Konina, przy optymalnym nachyleniu 40 stopni i module skierowanym na południe.

Typowa domowa instalacja 5 kWp wyprodukuje tu w roku około 5 310 kWh. W praktyce pokrywa to zużycie rodziny z pompą ciepła, ale już nie z ładowarką do auta.

Zaczyna się od tego, ile słońca tu dociera: 1 321 kWh na metr kwadratowy rocznie na optymalnie ustawionej płaszczyźnie. Sprawność całego układu to około 80 procent. Brakujące procenty to spadek sprawności ogniw w upale, praca falownika i straty na przewodach, a nie zła jakość paneli.

Produkcja miesiąc po miesiącu

Czerwiec daje 131,9 kWh z kilowata, grudzień 28,3 kWh, czyli 5 razy mniej. Na grudzień przypada 2,7 procent rocznej produkcji.

Stąd bierze się podstawowa zasada rozliczeń: produkcja i zużycie nie spotykają się w czasie. Rozliczenie idzie przez depozyt prosumencki, a nie przez licznik pracujący w obie strony. Magazyn energii albo sterowanie odbiornikami podnosi ten udział skuteczniej niż dodatkowe panele.

Dobór mocy: od rachunku, nie od dachu

Punktem wyjścia jest roczne zużycie prądu, a nie liczba wolnych metrów na połaci. Przy zużyciu 4000 kWh rocznie i uzysku 1062 kWh z kilowata potrzebujesz około 3,8 kWp. Dom zużywający 6000 kWh potrzebuje mniej więcej 5,6 kWp.

Rozliczenie premiuje zużycie na bieżąco, nie sam bilans w skali roku. Bez magazynu i bez sterowania odbiornikami udział ten sięga zwykle 20 do 30 procent. Przesunięcie prania i zmywania na godziny produkcji zwraca się szybciej niż kolejny moduł.

Przyszła pompa ciepła albo samochód elektryczny podnoszą zużycie na tyle, że trzeba je wliczyć od razu. Dom 150 m2 po termomodernizacji potrzebuje tu 9 800 kWh ciepła, co pompa zamienia na około 2 800 kWh prądu. To znaczy, że instalacja pod dom z pompą ciepła musi mieć tu około 2,6 kWp więcej.

Co poza mocą decyduje o produkcji

Dla tego punktu PVGIS wskazuje 40 stopni jako kąt optymalny. Różnica między optimum a typowym dachem jest na tyle mała, że nie warto o nią walczyć. Konstrukcja podnosząca panele to koszt uzasadniony wyłącznie na płaskim podłożu.

Ważniejsze od samego kąta jest zacienienie. Cień na jednym module przenosi się na wszystkie połączone z nim w szereg. To argument za mikroinwerterami, mimo wyższej ceny.

Kierunek połaci ma mniejsze znaczenie, niż się zwykle sądzi: 30 stopni w bok to strata rzędu kilku procent. To znaczy, że układ wschód-zachód też się broni. Energia płynie wtedy szerzej w ciągu dnia, a nie skokiem w okolicach południa.

Po ilu latach zwróci się instalacja w Koninie

Typowa domowa instalacja 5 kWp to wydatek około 26 250 zł i 5 310 kWh produkcji rocznie. Na miejscu zużyjesz około 1 593 kWh, a 3 717 kWh sprzedasz w net-billingu. W sumie około 2 660 zł mniej na rachunkach w skali roku, czyli zwrot po 9,9 roku.

Rachunek stoi na wartościach z konfiguracji serwisu: 30 procent autokonsumpcji, 1,04 zł/kWh za prąd z sieci, 0,27 zł/kWh za energię oddaną i 5 250 zł za kilowat instalacji. Różnica wobec kalkulator opłacalności jest jedna: tu uzysk pochodzi z bazy dla tych współrzędnych, a nie z uśrednionego 1000 kWh z kilowata.

W tabeli nie ma kolumny z okresem zwrotu i to nie jest przeoczenie: koszt i oszczędność rosną razem z mocą, więc 3 kWp zwraca się tyle samo lat co 10 kWp. Tym, co go realnie zmienia, jest udział prądu zużytego na miejscu. Prąd zużyty na miejscu oszczędza pełną stawkę, oddany do sieci tylko jej ułamek: przy 50 procentach autokonsumpcji zamiast 30 ta sama instalacja zwraca się po 7,5 roku. Najprościej podnieść ją stałym odbiornikiem dziennym: pompą ciepła, bojlerem albo autem. Roczne zużycie pompy dla tego klimatu podajemy na stronie o pompie ciepła.

Powyższe liczby nie uwzględniają ulgi termomodernizacyjnej, a ta odlicza wydatek od dochodu. Przy stawce 12 procent zapłacisz netto około 23 100 zł, przy 32 procentach około 17 850 zł. Zwrot skraca się wtedy do 8,7 roku albo 6,7 roku. Zasady odliczenia opisujemy w poradniku o uldze termomodernizacyjnej.

Kilku rzeczy ten rachunek celowo nie uwzględnia. Panele tracą około pół procenta mocy rocznie, falownik wymienia się zwykle po dziesięciu do piętnastu latach, a wartość energii oddanej do sieci zmienia się co miesiąc razem z RCEm. Przeciwnie działa drożejący prąd, bo podnosi wartość każdej kilowatogodziny zużytej pod własnym dachem.

Formalności i dofinansowanie

Pozwolenia na budowę dla domowej instalacji nie ma, ale zgłoszenie przyłączenia do operatora jest obowiązkowe. Zgłoszenie do operatora i licznik dwukierunkowy nie wiążą się z opłatą. Dotacji wyłącznie na panele w tej chwili nie ma: nabór Mojego Prądu zakończył się we wrześniu 2025. Fotowoltaikę finansuje Czyste Powietrze, ale wyłącznie razem z wymianą kotła i do 15 000 zł. Prowadzi je fundusz wojewódzki w Poznaniu.

Do tego dochodzi ulga termomodernizacyjna rozliczana w PIT. Kwotę wpisujesz do PIT za rok, w którym poniosłeś wydatek. Tej samej faktury nie rozliczysz dwa razy, dlatego warto policzyć oba warianty naraz.

Warto zacząć od sprawdzenia, jakie przyłącze ma budynek. Granicą jest 3,68 kW mocy wyjściowej falownika, a nie moc modułów: przy większej mocy potrzebne są trzy fazy. Osobno policzyliśmy to w poradniku o produkcji instalacji fotowoltaicznej.